Szukając miejsca na weekendowy wypad warto zwrócić swoją uwagę na Zieloną Górę. Stolica województwa lubuskiego od lat kusi swoimi urokami, które od niedawna zyskały profesjonalną infrastrukturę turystyczną. Dzięki temu, nie tylko dojazd ale także samo przebywanie w mieście jest już dzisiaj wyjątkowo przyjemne. Szeroka baza kwaterunkowa zachęca do wynajęcia zielonogórskiego noclegu w przystępnej cenie.

Od wsi do miasta

Zielona Góra, która obecnie mieści siedzibą marszałka oraz sejmiku województwa lubuskiego może poszczycić się wyjątkową historią. Jej korzenie sięgają przełomu wieku X i XI. Wtedy to nad strumieniem Łącza pojawia się wieś słowiańska, która skupia w sobie szlaki handlowe łączące Wrocław z Krosnem Odrzańskim, Świebodzinem oraz Międzyrzeczem. Skutkiem takiego położenia niewielka osada przyciągała do siebie kolejnych osadników, którzy pochodzili głównie z Niemiec oraz Flandrii. Przybysze z zachodniej Europy stawiali swoje domy po drugiej stronie strumienia. Dzięki dynamicznemu rozwojowi Zielona Góra prawdopodobnie w roku 1323 uzyskała prawa miejskie. Przez wieki przechodziła z rąk do rąk, a jej władcami byli Piastowie Śląscy, królowie czescy oraz pruscy. Od roku 1740 miasto należało do Prus, a następnie do Rzeszy Niemieckiej. Stan ten utrzymywał się do roku 1945. Wtedy to wskutek nowego podziału granic w Europie znalazła się w ramach terytorium Polski.

Zabytki Zielonej Góry

Jednym z najbardziej wartościowych i najstarszych zabytków Zielonej Góry jest kościół św. Jadwigi. Jego budowa przypada prawdopodobnie na okres poprzedzający lokację samego miasta. Fundatorem świątyni był książę głogowski Konrad, syn Henryka III Głogowczyka. Przyjmuje się, że jej powstanie miało miejsce w latach 1272-1294. Została położona na zachodnim skraju jeszcze wsi Zielona Góra. W tej postaci świątynia trwała aż do roku 1419, kiedy to spłonęła. Odbudowa miała miejsce w latach 1423-1570, a pracami kierowali augustynianie z Żagania. Kościół spłonął ponownie w roku 1587. Wskutek wojennych zawirowań mających miejsce w XVII wieku świątynia ponownie została zniszczona, a jej odbudowa zakończyła się w roku 1679. Wówczas postawiono też jedną z najwyższych wież na Dolnym Śląsku. Budowniczowie stworzyli 90 metrową konstrukcję, która jednak zawaliła się w roku 1776. Obecnie świątynia jest przykładem stylu gotyckiego, renesansowego oraz klasycystycznego.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>